Droomtocht door het Afrikaanse landschap

Droomtocht door het Afrikaanse landschap

ENTERTAINMENT | door Redactie

Na elf en een half uur zitten zijn we er dan eindelijk: Kaapstad! En inmiddels is het donker buiten, dus we merken er maar heel weinig van. Het transferbusje naar het hotel passeert nog wel enkele woonwijken, onze eerste township en geeft een kort overzicht over de stad, maar verder zullen we het pas na een nacht slapen moeten zien. Toch: Kaapstad, Zuid-Afrika. Hier kom je niet zo vaak.

De reden is toch ook wel bijzonder: we zijn uitgenodigd door Yamaha om te rijden met hun nieuwe T-Max en MT10SP. Twee totaal verschillende motoren, maar samen goed voor twee flinke ritten door het Afrikaanse landschap. Of nou ja, als je het flink wilt noemen: het land is ietsje groter dan we hier gewend zijn, dus uiteindelijk zien we nog steeds maar een klein stukje, ondanks dat we voor wat de motoren betreft echt een serieuze tocht maken. Geeft niet, we hebben er zin in. Gezeten op een terras aan de voet van de Tafelberg hebben we er on. Wijs. Veel. Zin in.

Schermafbeelding 2017-03-27 om 21.22.46

Ze kunnen ook nauwelijks meer verschillen. Aan de ene kant hebben we een motorscooter staan, aan de andere kant een motorfiets met een hoofdletter. En dan is dat ook nog eens de eh… extra pikante versie. De MT10SP, met heel veel extra’s waar je als motorliefhebber erg hebberig van wordt. Dure vering, nee, elektronisch verstelbare dure vering, een hippe schakelpook en een kleurenscherm waarop je alles kunt behalve Tetris spelen. Kanonne wat een ding! Maar ja, de scooter, de nieuwe T-Max, heeft een elektrisch verstelbare ruit, verwarming aan boord, een automatisch contactslot en nog meer. Over luxe gesproken. Wat kies je?

Nou zou je onder normale omstandigheden meteen zeggen ‘de dikke motor natuurlijk’, maar eigenlijk is de scooter veel slimmer. Gewoon alles kunnen met enkel gasgeven en remmen, dat is handig als je diep onder de indruk bent van alles wat je ziet. Leuk die instelbaarheid en schakelen en koppelen, maar het vraagt wel aandacht die je dus niet aan je omgeving kunt uitgeven. We hebben twee dagen, dus we hoeven eigenlijk niet eens echt te kiezen. Om te beginnen met de T-Max, waarmee we een mooi stuk langs de kust rijden. Niet het soort kustlijn dat we kennen, maar baai na baai na baai… dus net als je denkt dat je het strand achter je hebt gelaten, sta je er weer pal voor. Te gek. Maar het heuvelachtige karakter van het landschap betekent ook dat we heel veel klimmen en dalen en flink kunnen sturen. Dat is een kolfje naar de hand van beide tweewielers, zowel de scooter als de motor sturen helemaal prima. En al verwacht je het wel van de MT10, de T-Max weet toch een beetje te verrassen als stuurfiets. Zou je niet denken als je eerste gedachte bij een scooter een ritje langs de grachten is. Of pizza’s bezorgen. En dat zou hiermee waarschijnlijk ook nog kunnen, zo’n pizza is dan nooit zo snel op z’n bestemming geweest. Dat dat kan is te danken aan wat Yamaha er allemaal mee gedaan heeft. Zomaar tien kilo minder, sportiever, goede vering en een heleboel hi tech aan boord, dat merk je natuurlijk wel. Alles gaat digitaal: ABS, tractiecontrole, cruise control, noem maar op. En dat kan omdat het gas wordt bediend door ride by wire, waar je nog veel meer mee kunt. Resultaat is dat de motor ook mooier en soepeler loopt dan ooit, want de computer kan veel sneller kleine veranderingen maken dan jij zelf. En het enige wat jij er van merkt is hoe goed ’t rijdt. En hard ook, trouwens. Niet zo raar dat de T-Max al zoveel jaar bovenaan staat.

Overal waar we rijden is te zien dat Zuid-Afrika jarenlang onder Brits bewind stond. Maar behalve bouwstijl, wegmarkeringen en dergelijke zaken zijn er ook andere opvallende zaken: bijna elke auto is wit, omdat het hier vooral heel erg heet is. Maar ook rijden er ontelbaar veel pickups, of ‘bakkies’ rond, vaak met hele families achterin. Of het mag weet ik niet, maar het wordt wel goed gevonden. De politie doet er helemaal niks aan. Maar ook niet tegen te hard rijden of aan de verkeerde kant inhalen, merken we. Nog nooit zo hard een politieauto ingehaald; ze kijken niet eens.

Schermafbeelding 2017-03-27 om 21.24.02

Wat de omgeving betreft wordt het een dag later zelfs nog mooier als we wat dieper het binnenland in gaan. Vandaag staat een rit van een kleine driehonderd kilometer op het programma, dus we zijn al vroeg weg. En nu wel met de dikke MT10SP.

Man, wat een ding. Net als een jaar geleden, toen de ‘gewone’ MT10 werd gepresenteerd is het weer een enorme kick. Zoals het loopt, zoals het klinkt, het vermogen, alles. Maar nu nog net even wat erger. Het is wel een liefhebbersfiets, want alle extra toeters en bellen zijn vooral mooi en nuttig voor mensen die er echt op kicken en het kost ook wel wat extra, maar dan héb je ook wat. Full color display, duurdere en betere vering die zelfs elektronisch wordt bediend, afgewerkt met een speciale kleurstelling. Er zit ook een quickshift schakelpedaal op wat de feestvreugde nog extra verhoogt, maar die heeft de standaardversie vanaf dit jaar ook. Nee, het gaat echt om de vering en de instelbaarheid. Zoals gezegd: iets voor de keurmeesters. En hiermee duiken we dus de uitgestrekte bergen van Zuid-Afrika in. Om precies te zijn de streek waar al onze wijn vandaan komt. Je zou de hele supermarkt kunnen vullen met alle namen van wijngaarden waar we langs rijden, zoveel zijn het. En zo herkenbaar de namen ook. Nu weten we dus waar het vandaan komt. Tussen alle ultraluxe landgoeden kronkelt de weg zich een richting waar we op deze motor heel veel raad mee weten. Snelle bochten, langzame bochten, nog snellere, minder bochtige stukken, noem maar op. En als we dan uiteindelijk ergens stapvoets langsrijden door een kleine opstopping, zien we dat een bavianenfamilie doodgemoedereerd op het asfalt zit alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Samen met enkele zwarte vlaggen bij stranden die haaiengevaar aangeven zijn dit toch wel de pareltjes: nu zie je pas echt dat je in een vreemd land, op een vreemd continent bent. Hoe luxe of chique de lunch op één van de landgoederen (aan de rand van het zwembad, bij dertig graden in de schaduw) ook was, het zijn juist dit soort dingen die het ‘m doen. De motor laat zich van z’n beste kant zien en maakt diepe indruk. Yamaha heeft echt een supergoede keus gemaakt door dit blok in een naked bike te gebruiken. De 160 pk zijn ruim voldoende, de souplesse en het koppel die het blok er bij krijgt door niet naar de 200 pk (zoals in de R1) te gaan maken het nóg leuker. Wil je wheelies? Met de MT10 krijg je haast een overschot, zo makkelijk gaat het. En dan de extra’s… die maken het zeker wel nog beter, zijn ook zeker wel hun geld waard, maar de standaardmachine is al zo goed dat je het niet noodzakelijk nodig hebt. Dat betekent dus zoals ik al zei: voor de liefhebbers en voor wie er op kickt is het absoluut het extra geld waard, als het je niet interesseert is de standaardmotor al meer dan goed genoeg. Simpel toch. Maar toch vinden we het allemaal supervet dat deze motor toch nog net dat beetje beter is. Deze kick, daar kun je nooit teveel van krijgen. En dan is meer ook echt beter. Meer Afrika, meer zon, meer van dit soort wegen, meer indrukken, meer vreemde dieren, meer motor.

Geschreven door Vincent Burger
Dit artikel is in samenwerking met Yamaha




Comments:



Redactie

Volg The Urbanites ook op Instagram @theurbanites_nl


Toeristen hebben hondenvlees sate gegeten op Bali

Toeristen hebben hondenvlees sate gegeten op Bali

Disneyland organiseert een festival

Disneyland organiseert een festival

Volg ons op Facebook!